aramızda olsaydın şimdi, diyen hasret
diyen iççekiş bu müjde senin için elbet
kayıp mezarlarda unutulmuşlar adına
sınırlar içinde tutsak alınmışlar adına
bilmedikleri dillerde seslerini yitiren
sürgünler süsenler ve kederleri adına
bademkaş bademgöz uğurçocuk adına
müjdele artık sen eydal eydağ ve ırmak
gülü gül ile tartan kardeşlik baharını
haber eylemek için günlere ve güllere
taşta telaşta ateşte sınanmış sen eyy
bağlandığı ağaç ile yakılan behzat
unutkan leylak ve ağulanmış hayat
kendi sularına boğdurulan o ırmak
ah etmeden kalbine sitenm etmeden
ömrünü düşlere adayan son tutsak
müjdele sarsın yarasını o kırık dal
cümle unutulmuşların hasreti adına
acıdan benzi solmuş axh yoksul halk
müjdele elbet bademler çiçek açacak
çölleşen toprak rüzgâra emanet yaprak
solgun anılar, kırık dal ve üzgün kırlar
bir ince gülümsemeyle yiten yoldaşlar
yalnızlık uçurumunda solan sol hatırat
alınteri şenliğini ışıkla karşılamak için
müjdele düş dağından havalandı kuşlar
müjdele ey esaret ve elvan elvan emek
değişsin de dünya olsun diye komünya
düş aşkına bademler yine çiçek açacak
Mehmet Çetin
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder